10 Sep 2007, 19:53, 98 x viewed

Negentien jaar, drie maanden en twee dagen is ze geworden. Zaterdag 8 september om 17:45 uur is mijn prachtige poes Ugly in haar eigen vertrouwde omgeving een natuurlijke dood gestorven. Op de foto achter de link is ze een jonge blom van een jaar of drie. Op deze foto is ze achttien en nog een flinke meid. Hoe ze was en hoe het haar verging kun je lezen in mijn vorige blog, Laatste loodjes.

Het ging uiteindelijk snel. Donderdag at ze minder dan normaal, vrijdag helemaal niet meer. Met haar drinkwater speelde ze nog wel, maar ik zag haar niet meer drinken.

Zaterdag hetzelfde beeld en toen liet ze zich ook omvallen in plaats van te gaan liggen. Even later liet de meest zindelijke poes ter wereld haar urine lopen.
Anders dan meestal gebeurt als een kat de dood voelt naderen, zocht ze niet de afzondering; ze kwam naar me toe en werd pas rustig toen ik haar optilde. Ik heb haar een paar uur dicht tegen me aan gehouden. (Voor de alternatievelingen onder ons: ik heb door de jaren heen en de laatste weken helemaal veel gehad aan Reiki. Een poes kan niet bedenken of ze al dan niet in zoiets gelooft; die kan alleen maar voelen en reageren, en dat deed ze)

Toen ik het gevoel kreeg dat het niet lang meer zou duren, heb ik haar op de zonbeschenen bank gelegd. Er kwamen een paar nare momenten waarin ze het benauwd had, maar dat waren er weinig en ze duurden kort. De laatste minuten waren heel vredig; uiteindelijk hield het ademhalen gewoon op. Gelukkig was ik door eerdere ervaringen voorbereid op de bewegingen die dan nog volgen.

Zondagmiddag hebben we Ugly begraven in de tuin van mijn zus en zwager. Dat was al langer geleden afgesproken en ik ben er blij mee. Ben geen mens voor een dierenkerkhof, maar dit is goed.

Ik ben een bijzondere ervaring rijker.